Kaas

Mijn stiefdochter wil kaas op haar brood. Ik schaaf de plakjes en zij belegt haar boterham. Wanneer die vol genoeg is naar haar smaak, legt ze tot mijn verbazing alle kaas opzij en knaagt aan het kale brood. Handig hoor… De losse plakjes op haar bord herinneren mij ineens aan mijn kindertijd, toen ook ik graag losse plakjes kaas at. Ik vertel haar:
‘Ik sneed altijd huisjes uit mijn plakje kaas.’
Meteen is mijn meisje geïnteresseerd. Moet ik laten zien natuurlijk, hoe dat vroeger ging. IJverig kerf ik een deurtje, een raampje en een schuin dakje uit haar plakje kaas. Verguld pakt ze het op, houdt het raampje voor haar oog en gluurt erdoor. Legt vervolgens het kaashuisje op haar neus.
‘Nu ben je net een slak, die zijn huisje met zich meedraagt!’
Dan vang ik de blik van mijn lief. Oeps. Spelen met eten valt misschien niet helemaal in haar opvoedstijl? Ze moet wel lachen. ‘Weet wat je in gang zet,’ voorspelt ze nuchter. ‘Zometeen moet je een vliegtuig en een ruimteschip uit de kaas snijden, en daarna een dansend elfje ofzo.’
Prompt zegt stiefmeiske triomfantelijk: ‘Nel, maak je een vliegtuig voor me, en een ruimteschip?’
Een nieuwe hit is geboren.

Stiefouders zijn geneigd strenger op te treden dan biologische ouders, zo blijkt uit onderzoek. Ze willen het minstens net zo goed doen als de ouders, proberen onbewust als Superouders uit de bus te komen. Dat kan ik uit eigen ervaring volmondig bevestigen. Ik wil dolgraag een geweldige opvoeder zijn, en zie doorgaans haarscherp wat er nog beter zou kunnen, of in elk geval wat ik anders zou willen zien in de opvoeding van de dochter van mijn lief.
De weg van strengheid levert in praktijk weinig op. Mijn partner noch mijn stiefkind beleven plezier aan die pittige observaties van mij. Om over mijn plezier maar niet te spreken.
Nee, dan zo’n kaassituatie. Een riant gevoel van rijkdom krijg ik wanneer ik me realiseer dat je als stiefmoeder supergekke dingen kunt verzinnen. Dat je een leukere stiefmoeder bent met originele plannetjes dan met droge zo-hoort-het-uitspraken. Plannetjes die opvoedkundig misschien niet zo geslaagd zijn, maar wel aanslaan bij je kind. Uiteindelijk zal haar moeder haar fatsoen bijbrengen, en het snijden van huisjes uit de kaas binnen de perken houden, toch? Omdat kinderen nu eenmaal heel veel leren van hun ouders. Voorzichtig begin ik te ontdekken dat mijn plek als ‘stief’ heel voordelig kan zijn. Stiefmama’s mogen af en toe best onschuldig uit de band springen, plezier vooropstellen en wat tegenwicht bieden aan hun eigen ingebakken strengheid.

 

Nelleke Bos, gepubliceerd bij gezinspiratie.nl in 2013

Advertisements

Schadelijke voeding?

‘Pindakaas net zo slecht als tabak’, meldt de volkskrant op 28 april. Dat zit hem in de zogeheten AGE’s, blijkt uit Amerikaans onderzoek. De vraag of de schadelijkheid van deze stoffen werkelijk zo groot is, interesseert Nederlandse onderzoekers uiteraard. Mij een stuk minder. Het zal best. Zoals uit het artikel al naar voren komt, is er om de haverklap een product of ingrediënt schadelijk voor ons. Daarin schuilt het echte probleem.
We kunnen ons blijven druk maken om elk los opgedoken probleem, en het uitentreuren onderzoeken, maar we kunnen beter naar het onderliggende thema kijken. Want waarom keert ons voedsel zich tegen ons?
Ik ken geen voorbeeld uit de natuur waarin het basisvoedsel van de soort muteert en schadelijk wordt voor de soort zelf. Alleen de mens overkomt zoiets bizars. Gevaarlijk eten, dat is tegennatuurlijk. De volgende vraag komt logischerwijs aan bod: Hoe gaan andere diersoorten met hun voedsel om? Ik zie geen dieren die hun eigen voedsel verbouwen, synthetische of chemische processen op hun eten los laten, of er simpelweg veel te veel van nemen. Zo heb ik ook nog nooit gehoord van een diersoort die zijn eigen leefomgeving verwoest, laat staan dat zo’n diersoort daar dan vergaderingen over houdt, in plaats van de omgeving te herstellen. Maar dat terzijde.
Wij zijn de enige soort die zijn voedsel bewerkt, en dat met slechts beperkte kennis over de werking van de grondstoffen. We weten nauwelijks hoe de chemische processen in ons voedsel en in ons lichaam werken, en toch hebben we er een complete industrie op gebouwd. Deze industrie is zo lekker comfortabel, dat we elk teken van ziekte die ze oplevert, eerst ontkennen, en vervolgens langdurig onderzoeken, zonder consensus te bereiken, zodat we haar niet hoeven opgeven.
Natuurlijk weten we allemaal dat bewerkt voedsel minder gezond is dan puur natuur zonder toevoegingen. Maar Hollandse knollen van het seizoen zijn niet sexy, en bovendien economisch onaantrekkelijk. Liever besteden we onze energie jarenlang aan elkaar tegensprekende onderzoeken over de vraag of biologisch nu echt wel zo logisch is, dan dat we gewoon stoppen met rotzooi naar binnen stouwen die zo kunstmatig bewerkt is dat die een nucleaire ramp zou overleven. Dus gaan we maar door met de kant-en-klare maaltjes uit de hele wereld, met de afhaal en de zogenaamde light- of andere gezondheidsproducten die ons willen doen geloven dat zij ons dienen en dat wij goed bezig zijn.
Waarom houden we onszelf zo grondig voor de gek? Is het nu echt zo’n naar perspectief om bijvoorbeeld worteltjes en piepers op je balkon te kweken, en die te ruilen tegen de eitjes van de kippen van je buurman? Wat hebben we te verliezen dat schadelijker is dan onze gezondheid, die nu juist op het spel staat?
Laten we eens minder energie verspillen aan onderzoek, en meer varen op ons instinct. We weten zelf wel wat goed voor ons is – we luisteren alleen niet meer naar onze eigen natuur. En dat is pas echt schadelijk.

Nelleke Bos, Amsterdam
Verschenen in VK 30/04/2014

Wat biedt Nachtzon?

Nachtzon (her)opent haar deuren na een prachtige kraamtijd. Maanden van creativiteit en vruchtbaarheid die ik op een andere manier dan gewoonlijk invulde. Waar ik gewend was mijn inspiratie in tekst en in andere mensen te stoppen, bouwde ik nu aan een nieuw leven. Intens en dierbaar werk!
In het huis van Nachtzon woont nu een sprankelnieuwe zonnestraal. Samen stappen we de wereld in. Wat kun je bij Nachtzon allemaal beleven?

Nachtzon voor bedrijven en zzp-ers
– We (her)schrijven je site, verzorgen nieuwsbrieven en andere soorten tekst die helder en aansprekend moet zijn voor je doelgroep. Ook voor grondige redactie van lesmethoden, boeken of andere projecten ben je meer dan welkom om mij in te schakelen.

Nachtzon voor tijdschriften
– We maken eigenzinnige columns en artikelen met een frisse kijk op de zaken, zowel in opdracht als vrij werk.

Nachtzon voor ouders (en vooral voor kinderen)
– We bieden speelse creatieve workshops over droomtaal, voor kinderen van circa 6 tot 11. Ook in te plannen als kinderfeestje.

Extra
Huiskamerkantoor Nachtzon!
Elke maandag en donderdag houden we open huis. Koffie, WiFi en de inspiratie van collega-freelancers onder handbereik, voor een symbolische kleine bijdrage van 3 euro per dagdeel.
Elke maandagmorgen rond de klok van elf kun je als zzp-er een uurtje sparren en brainstormen met andere creatieven. Start je week met frisse ideeën!

Moederdag?

Mag je als stiefmoeder ook moederdag vieren? Het is een precair discussiepunt voor vele samengestelde gezinnen. Dat je moederdag niet kunt afdwingen, daar zijn we het waarschijnlijk wel over eens. Geen stiefmoeder is meer zo argeloos dat ze zichzelf de moederpositie in het nieuwe gezin toedicht. Maar erkenning voor haar zorgen binnen dat gezin verdient ze wel. Hoe geef je dat vorm?

Coach Jeanette Hultzer pleit voor een aparte stiefmoederdag, op een totaal andere datum dan moederdag, zodat de unieke status van het stiefmoederschap een duidelijke vorm krijgt. Ik ben het met haar eens, en in mijn gezin vieren we dan ook sinds enkele jaren stiefmoederdag. Mijn stiefdochter beleeft dit duidelijk anders dan moederdag, en haar knutselwerkjes voor mij zijn van een ander kaliber dan die voor haar moeder, maar evengoed is het iets waar ze oprecht plezier in heeft. Een ontbijtje voor stiefmama maken is leuk!
Een stiefmoeder is misschien niet zozeer iemand van wie je zielsveel houdt. Wel is het iemand die bij je hoort, die deel uitmaakt van je familie en met wie je van alles kunt ondernemen. Een bijkomend voordeel van stiefmoederdag vieren, is dat je net als andere kinderen samen met je vader (of, zoals bij ons gezin, je echte moeder) iets speciaals voorbereidt. Een geheimpje en een verrassing hebben voor je stiefmoeder, dat geeft aangename spanning en vergroot de onderlinge verbondenheid binnen het gezin. Het brengt ook balans: ieder heeft een eigen plek die helder is, die er gewoon mag zijn. Stiefouders zijn geen wezens van een lagere orde; ze tellen net zo goed mee, alleen zijn ze niet je echte ouders. Niks mis mee, je mag het vieren!

Verrassing
Het afgelopen jaar is er bij ons echter iets veranderd. Ik werd zwanger, en tijdens onze meest recente stiefmoederdag verklaarde mijn stiefdochter dat het dan ook mijn laatste zou zijn. “Vanaf volgend jaar vieren we gewoon samen moederdag,” vond zij.
Inmiddels is onze zoon geboren, en met slechts een paar maanden oud is hij al in de gelegenheid om moederdag te vieren. Zijn handjes kunnen nog niets gericht vasthouden, dus van knutselen is voorlopig zeker nog geen sprake. Zijn grote zus moet gedacht hebben dat zij hier iets aan kon doen. Ikzelf was het allang vergeten, maar tot mijn grote verrassing kreeg ik deze moederdag plotseling een prachtig geknutseld hartjesdoosje. Vrolijk keken beschilderd karton en crêpe-papier mij aan, samen met een ontbijtje op bed en een stralende lach. Van mijn stiefdochter.

Trots
In principe is een knutselwerkjes zo gemaakt. Iedereen die jonge kinderen om zich heen heeft, weet dat een kunstwerk in een handomdraai ontstaat. Het bijzondere ligt er voor mij dan ook in, dat mijn stiefdochter gemotiveerd was om deze dag voor mij speciaal te maken. Het hoefde absoluut niet, maar zij koos ervoor om iets voor me te doen. Het mooiste vind ik, hóé ze dit voor elkaar heeft gekregen. Op eigen initiatief bleek ze aan de meester gevraagd te hebben om te knutselen voor haar moeder èn voor mij. In eerste instantie werd haar verzoek afgewezen, maar later alsnog toegekend.
Mijn stiefmoederhart smolt. Niet alleen het schattige resultaat van het bijzondere feit dat mijn allereerste door een kind gemaakte moederdagcadeau van haar afkomstig is, maar meer nog de moeite die ze ervoor heeft gedaan. Ik weet zeker dat ik het niet durfde als kind: zoiets aparts aan de meester vragen. Ervoor gaan stáán dat je een bijzondere familie hebt, en dat de standaard knutselactiviteit van school voor jou niet voldoende is.
Nog geen zeven jaar oud, en al zo wijs. Ik ben apetrots op mijn stiefdochter!

 

Nachtzon teksten 2014, Nelleke Bos