Het leven lijkt zo gewoon. Met eten uit pakjes en zakjes, kinderen in een crèche en hun ouders op kantoor, met wifi en slimme foons, met vliegen naar Timboektoe, met ivf en vitaminepillen, met de zieke, de rare en de oude mensen in aparte huizen bij elkaar,

met kernafval en plastic soep. Allemaal normaal. Wat de natuur nog niet gemaakt had, verzint de mens er zelf bij.Ik zie wel veel mensen wakker worden, en een tegengeluid geven. Tegen monsanto, ttip, tegen gasboringen en milieuvervuiling.

Maar het schijnt mij toe dat het veel en veel dieper ligt dan dit soort randverschijnselen. Alsof we als mensensoort een kapitale vergissing begaan hebben op het moment dat we niet meer nomadisch met de dieren en de seizoenen meeleefden, maar een stukje aarde voor onszelf probeerden te claimen. Dat de mens, sinds het begin van de landbouw, alleen maar achteruit is gegaan in ontwikkeling. 

Ja, er zijn prachtige uitvindingen gedaan, en ja, ik ben best dol op mijn iPhone en mijn sneakers en op films en musea, en ja, wat leuk dat ik dankzij onze moderne samenleving wel 90 kan worden. Maar hoe zullen die jaren van ouderdom eruit zien? Wat win ik er werkelijk bij?
Afval

Want toch. Bekruipt mij al lange tijd het gevoel dat we collectief steeds dieper in de penarie zitten. En we weten het zelf niet.

We weten ons geen raad met ons afval, doordat we afval hebben gecreëerd dat niet opgenomen wordt in de natuur. We maken plannen om het in de ruimte te lanceren, en diep in de aarde in te pakken. Uit het zicht. De natuur maakt zelf uitsluitend afbreekbaar afval, en wij mensen, zo slim als we zijn, slagen daar niet in.  

Oerkracht

We doen onderzoek naar gezondheid, en ontdekken dan dat wandelen in het bos heel goed is voor lichaam en geest. We ontdekken dat moeders hun kinderen heel prima zelf kunnen baren en dat baby’s het beste dicht bij hun moeder, aan de borst bijvoorbeeld, opgroeien. We ontdekken dat echt eten, zo uit de grond en zonder pesticiden, best goed voor ons is. Goh. 
Wat is er gebeurd met onze oer, onze kracht, ons deel-van-de-natuur-zijn?
Ik denk weleens dat ik de enige ben. Dat iedereen allang blij is zo. Of dat je gestoord moet zijn om de dingen te zien die ik zie.

En ik ben best optimistisch. Echt. Maar ik vind het leven zo heel ongewoon.

Advertisements

One thought on “

  1. Je bent niet de enige hoor, je bent dus niet gestoord. 😉

    Tja, ik denk dat we in het westen een nieuw dwaas geloof hebben gevonden: economie en kapitalisme. Alles moet wijken voor de economie. Economie gaat voor op onze gezondheid. We moeten elkaar kapot concurreren voor de economie. De enigen die er beter van worden zijn de hele rijke. En ook dat zal niet blijven duren.
    Wie heeft in naam van de mensheid zoiets beslist? Wat winnen we bij elkaar kapot te maken?
    En het wordt een geloof dat over de hele wereld aanhang vindt. Het wordt zelfs in school ingelepeld bij de jeugd.
    De geschiedenis is zich voor de zoveelste keer aan het herhalen. Wijzen starten een nieuwe beschaving. Eenmaal deze goed functioneert nemen hebzuchtige debielen de macht over en het gaat naar de haaien. De beschaving stort in…. Het is dan wachten op nieuwe wijzen.
    Maar het individu kan veel betekenen. We zijn niet verplicht om eraan mee te werken.

    Vriendelijke groet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s