NACHTZON PRESENTEERT: the Artist’s Way op IJburg!

Maak de weg naar je dromen vrij
Durf je te doen wat je droomt? Heb je vuur en creativiteit in overvloed in jouw leven? Of mag het nog wat meer stromen?

WAT GAAN WE DOEN?

We gaan spelen, en laten via spel en oefening onze essentie naar buiten komen. We krijgen inzicht in onze drijfveren en onze blokkades. We kijken naar onze kracht, en ook naar onze demonen. We doen het samen, omdat we in verbinding met anderen verder komen. We stoken ons vuur op. 

We gebruiken het boek The Artist’s Way van Julia Cameron, waarin we op constructieve en liefdevolle wijze werken met universele thema’s die je flow vergroten. 

Er is koffie, thee en fantastisch gezelschap om je aan te laven. We starten met een korte meditatie, en verder werken we met verfrissende (schrijf-)opdrachten die we deels individueel en deels samen maken. 

WAT KUN JE met the Artist’s Way?

Je versterkt jezelf en elkaar in je talent. Je kijkt naar je dromen en geeft voeding aan je innerlijke vuur: soulfood. Je leert je eigen blokkades beter kennen, zodat je mét ze kunt werken, en ze jou niet langer tegenwerken. Je bevrijdt jezelf, zodat je echt kunt gaan doen waarnaar je verlangt.

VOOR WIE werkt the Artist’s Way?

Creativiteit is voor ieder mens belangrijk. Vanuit je eigen stroom ben je het krachtigst en gelukkigst. The Artist’s Way werkt heel goed voor kunstenaars, maar ook voor ouders, coaches, therapeuten of managers. Dus: lonkt the Artist’s Way nu naar je, dan is dat je teken. Ga ervoor!

Data, prijs & locatie

Donderdag 29 oktober – 12 november – 26 november – 10 december, van 09:30 tot 12:00.

Deze workshop kun je los volgen voor € 35,-. Allevier de workshops samen voor € 125,-.

Plaats: Amsterdam IJburg, in een fijne huiskamersetting.

Opgave: nelleke.bos@icloud.com

06-14048627 | http://www.nachtzonteksten.nl

Advertisements

Leesvasten

De Artist’s Way workshop die ik geef – en dus ook volg – daagt je uit om gedurende 1 week niet te lezen. Geen boek, geen krant, geen tijdschrift, geen social media.
Deze week bleven mijn boeken dus dicht, en logde ik niet in op Facebook of twitter. De eerste dag was spannend. Ik vond het nodig om mijn ‘publiek’ op de hoogte te stellen van mijn afwezigheid. Ik meldde me dus netjes en misschien een beetje theatraal af. De eerste 24 uur daarna nam ik waar dat ik een junkvinger heb. Mijn wijsvinger ging geheel autonoom naar de Facebook-knop op mijn telefoon en ipad. Ik vroeg me ook af hoeveel likes ik zou hebben op mijn laatste post, en of mensen mijn afwezigheid wel zouden bemerken. En wat zouden de mensen om me heen nu meemaken? Welke verhalen schrijven ze? Even gluren dan maar? Ik kon het stoute vingertje telkens ternauwernood terugfluiten.

Maar waarom zou je eigenlijk niet lezen? Lezen is toch geweldig, zou je denken.

Het lezen op zich is niet slecht. Het gaat om het bewust maken van de keuze om te lezen, en om de balans tussen binnenhalen en uitzenden.

Zo zijn veel mensen geneigd om te lezen als opvulling in de loze momentjes in de dag. Momenten waarop je had kunnen mijmeren, en een geniale ingeving had kunnen krijgen. Momenten waarop je bewust aanwezig had kunnen zijn in het moment, waarop je had kunnen ervaren hoe je je eigenlijk voelt. Zo gebruiken we lectuur als afleiding en zelfs als vlucht uit de werkelijkheid. Vooral kunstenaars hebben er een handje van, en daarom wil de Artist’s Way je laten proeven van dagen zonder media. Eenmaal geblokkeerd in hun eigen creatieve proces grijpen creatievelingen naar werk van anderen, mensen die wel succesvol zijn. Door het werk van anderen te lezen, voeden ze zich met creativiteit die niet van henzelf is.

Lezen is ontvangend. Het geeft je input. Lees je te veel, dan komt je output in het geding.

Die output kan een creatief werk zijn, maar ook een bericht dat je nog wilde versturen, of een klus in huis.

Ook kan lezen onze focus verkleinen. De keren dat ik in mijn dagelijks leven mijn mail open met als doel iemand een bericht te sturen, maar eindig in het oeverloos lezen van mailtjes, zonder toe te komen aan mijn eigen bericht, zijn talloos. Op Facebook en andere media idem dito. Met een doelgerichte gedachte begin ik ergens aan, maar het lezen van andermans verhaaltjes leidt me af.

Mijn leesloze week

De eerste dag was dus junkvingerdag. De eerste paar dagen merkte ik op hoe ik in mijn hoofd teksten aan het verzinnen was die ik op Facebook of in mijn blog zou zetten. Alsof ik de hele dag door converseerde met mijn online vrienden en onbekende lezers. Nog een paar dagen later praatte ik nog steeds in mijn hoofd met de Facebooklezers, maar antwoordde een andere stem in mij dat het allemaal niet nodig was om te melden. Een continue stroom van ‘lekker belangrijk’, commentaar op mijn eigen gedachten. Ik vond mijn hoofd maar irritant. Het werd steeds stiller.
Dat gebeurde er in mijn hoofd. En van buiten? Blijkbaar gaat er een hoop tijd zitten in het lezen van verhalen van anderen. Want ik bleek ineens tijd te hebben voor dingen die ik al een poosje te doen had, meestal met mijn liefie. Een deur schilderen. Alle meubels op een andere plek zetten. Dat soort maffe dingen. Het levert me meer flow op. Zonder je neus in een scherm of boek kom je toch eerder je stoel uit. Goh…
En nu? Het residu van deze leesvrije week is, dat ik nu weet hoe onrustig ik word van de honderden updates die dagelijks voorbij razen. Iedere minuut heeft iemand ergens wel iets interessants gezegd. In wezen was het wel lekker om niet te mogen facebooken. Boeken lezen hoef ik niet af te zweren: dat soort gelees maakt me juist rustig, ontspannen en geconcentreerd. Mijn boeken houd ik dus in ere.

Of het lukt, weet je maar nooit, maar mijn voornemen is om vooral Facebook vaker links te laten liggen. Het scheelt een hoop ruis.

40 dagen yoga

40 is een heilig getal. In veertig dagen kun je je ontdoen van oude patronen en jezelf nieuwe gewoontes eigen maken. Daarom doe ik mee met de 40-dagen-yoga-uitdaging van mijn yogaleraar, Kitty Steenvoort. Dat die samenvalt met mijn eigen workshop the Artist’s Way komt me mooi uit. Daarbij hoort namelijk de opdracht om elke dag te schrijven. Dat hoeft niet mooi te wezen, juist niet. Mijn schrijven kan bijvoorbeeld ook dom geklaag over de yoga bevatten. Het gaat erom je geest leeg te maken, alle rommelgedachten kwijt te raken, zodat je ‘schoon’ en leeg bent, klaar om mooie dingen op de wereld te gaan zetten.

Elke dag yoga en elke dag schrijven dus – en daar begint de eerste uitdaging. Zeker in een druk gezinsleven.

Het eerste dat ik tegenkom, is dat elke dag anders is. Wat me gisteren gemakkelijk afging, is vandaag een stroeve onderneming, en dat waar ik vandaag tegen opzie, kan weleens reuze meevallen. Je bent geen dag dezelfde, en je kunt in feite nergens op rekenen. Dan de volgende confrontatie om mee af te rekenen. Er zijn natuurlijk mensen die elke dag dezelfde dagindeling hebben, maar net als veel creatievelingen, behoor ik daar niet toe. Chaos en onregelmatigheid zijn mijn basis. Aan mij de taak om elke dag opnieuw een plekje vrij te maken voor mijn beoefening. De ene dag is het in alle vroegte gepiept, de andere dag zet ik me bij het vallen van de nacht nog aan mijn yoga-set.

Vandaag is een mamadag. Die kleine is de hele dag bij me, en toch wil ik graag… Dus hop, yogamat uitgerold en muziek aan. Beginnen maar! Zoonlief dribbelt nieuwsgierig om me heen. Zodra ik start met de liggende oefeningen voor been- en buikspieren, gooit hij zich enthousiast op mijn buik. Klimt op mijn gezicht. Legt zijn oor verbaasd tegen mijn mond als ik zwaarder adem. Hij kraait van plezier. Dan volgt de meditatie. Ik knoop mezelf in halve lotushouding, mijn handen in een mudra, en zing de mantra hardop mee. Dat vindt die kleine pas leuk! Hij rent op zijn korte beentjes van me af, naar me toe, om mee heen. Steeds opnieuw laat hij zich op mijn schoot vallen terwijl ik zing.

Is dit meditatie? Hoort dat niet een serene, stille aangelegenheid te zijn? Ja. Nee. Meditatie, zeg het woord en ik zie blauw gebergte en ijle nevels. De grap is, dat meditatie gaat om stilte van binnen. De wereld hoeft niet stil te worden; de oefening schuilt in jouw innerlijke stilte bewaren te midden van de ruis van de wereld. We zijn zo snel geneigd te verlangen dat onze omgeving verandert, ten behoeve van ons. ‘Als al die mensen om me heen nu eens hun mond hielden, dan kon ik me concentreren.’ Of: ‘Waren de anderen rustig in het verkeer, dan zou ik niet zo opgefokt zijn.’ Het is echt een kunst om jezelf als ijkpunt te nemen, en je centrum in jezelf te vinden. Zo is jouw rust niet meer afhankelijk van je omstandigheden.

Zo beschouwd is mijn zoontje een groot cadeau voor de meditatie: een prachtige kans om volledig bij mijn eigen rust en stilte te blijven, terwijl hij volop mijn aandacht vraagt.Yogakind

(Inspiratie? Kijk eens bij kittysteenvoort.nl wat voor gaafs je met yoga kunt)

Kunst is hard werk?

Happy artistWe kennen het beeld van de getourmenteerde kunstenaar wel: de arme dichter op de zolderkamer, en de getalenteerde schilder, pas na zijn dood erkend. Hoe rottiger de levensomstandigheden, hoe beter de kunst. Jezelf afbeulen is de weg. Genieten en achterover leunen is er niet bij. Zoals ook schilder-dichter Lucebert het ooit kernachtig verwoordde: ‘scheppen gaat van au!’

We zijn collectief zo gewend aan het beeld van de kunstenaar aan de zelfkant, de gekwelde schepper van schoonheid, dat we collectief aanvaarden dat de weg van de kunstenaar vol ontberingen is.

In de workshop the Artist’s Way werken we volgens een heel ander principe. Streng zijn werkt averechts. Jawel, doorzetten mag wel, maar jezelf neerhalen niet. Het is van groot belang om jezelf te voeden met zaken waar je gelukkig van wordt, en jezelf te behoeden voor negatieve energie. Mensen die je ondermijnen, gedachten die je van je wensen afhouden, activiteiten die je scheppende kracht verstoren: vermijd ze. The Artist’s Way moedigt je aan om je te omringen met plezier en schoonheid. Om je innerlijke kunstenaar (en die woont in ons allemaal, ieder van ons heeft een creatief deel in zich) te voeden en uit te nodigen om alles tot bloei te brengen wat er maar in je leeft.

Mag dat? Ja, dat mag. We hebben geleerd dat we ons nuttig moeten maken, dat we verantwoordelijk moeten zijn, en geld moeten verdienen. We hebben geleerd dat al deze dingen onmogelijk te bereiken zijn via de weg van creativiteit. Think again! Creativiteit is juist de bron voor rijkdom op zoveel manieren.

Maar kun je wel een kunstenaar zijn als je gelukkig bent? Ja, dat kan. En die gekwelde kunstenaarstraditie dan? Wat beroemde kunstenaars uit de geschiedenis hebben begrepen, is dat ze hun innerlijke schepper dienden te voeden. Misschien hadden ze hun financiën niet op orde, en verloren ze hun geliefde, hun huis en soms een oor, maar hun innerlijke kunstenaar saboteerden zij niet. Ten koste van alles gaat het creëren door.

Op een liefdevolle manier werkt the Artist’s Way met dit thema: wat je omstandigheden ook mogen zijn, zorg voor een veilige plek voor jouw innerlijke kunstenaar. Voed hem, geef hem aandacht. Zo schep je de voorwaarden om iets nieuws tot bloei te laten komen.

 

NACHTZON PRESENTEERT: the Artist’s Way op IJburg!

Maak de weg naar je dromen vrij

Ken je je eigen dromen? Durf je ook daadwerkelijk te doen wat je droomt? Heb je vuur en creativiteit in overvloed in jouw leven?

success

WAT GAAN WE DOEN?

13 weken lang komen we bij elkaar. We werken juist niet online, maar ‘in het echt‘. We doen het samen, omdat we in verbinding met anderen verder komen. We laten ons vuur zien. Zo gaan we de week in met een brandende vonk van creativiteit en plezier.

In de 13-weekse cursus gaan we spelen, spelen, spelen. Zodat we onszelf vrijmaken van doemdenken, van de innerlijke criticus en van andere nutteloze belemmeringen. We gebruiken het boek The Artists Way van Julia Cameron, waarin we op constructieve en liefdevolle wijze werken met universele thema’s die de flow vergroten.

Er is koffie, thee en fantastisch gezelschap om je aan te laven. De start is telkens een korte meditatie, en verder werken we met verfrissende (schrijf-)opdrachten die we deels individueel en deels samen maken. De groep is je slijpsteen. Je bent een klankbord voor elkaar.

WAT BRENGT HET JOU?

Je versterkt jezelf en elkaar in je talent. Je geeft voeding aan je innerlijke vuur: soulfood. Je leert je eigen blokkades beter kennen, zodat je mét ze kunt werken, en ze jou niet langer tegenwerken.

VOOR WIE werkt the Artist’s Way?

Het maakt niet uit wie je bent: creativiteit is voor elke mens belangrijk. Of je een kunstenaar bent, of dat je vrijer en speelser met je kinderen wil omgaan, of dat je een creatievere manager wilt zijn.

Data, prijs & locatie

De start is op 13 april en we sluiten af op 6 juli. Elke maandag van 09:00 tot 11:00.

97,50 voor de hele cursus. Losse lessen niet mogelijk; de eerste bijeenkomst is wel als proef te volgen voor 10,-.

Plaats: IJburg-Amsterdam, in een huiskamersetting waar je je al snel op je gemak zult voelen.

LEF. Leven naar je talent

2015-02-26 16.14.03

Leven is het meervoud van lef, zegt Loesje treffend. Het leven op zichzelf is zo ingewikkeld nog niet. Een gewoon leven leiden, op een plek waar je kan schitteren in middelmatigheid, dat gaat zonder grote inspanning. Er iets geweldigs van maken, een leven precies zoals jouw hart het je ingeeft: dat is spannend! Vooral creatieve mensen lijken last te hebben van de angst om vrij te leven. Er is namelijk veel te winnen – een vervuld leven – en daardoor ook veel te verliezen!
De kunst wordt door de eeuwen heen maar matig gewaardeerd. Hoewel ieder mens gebaat is bij schoonheid en verwondering, wat kunst in hoge mate biedt, hebben maar weinig burgers en beleidsmakers er geld voor over. Het direct belang van kunst wordt te weinig begrepen, en zodoende laag ingeschaald. Begrijpelijk dus dat creatieve mensen nogal wat schroom moeten overwinnen om hun werk bloot te stellen aan het publiek. Ze geven zichzelf vaak al negatieve feedback, vooruitlopend op de kritiek die de maatschappij voor ze in petto kan hebben. Kunstenaars en creatieve geesten raken vaak geblokkeerd.

The Artist’s Way

The Artist’s Way is een methode die op liefdevolle wijze omgaat met deze blokkade. ‘Geef jezelf meer liefde, meer tijd, meer ruimte, meer credits’, is de samenvatting van de methode.
Schrijver Julia Cameron nodigt je uit – mij, jou, iedereen, want elk mens heeft een creatieve bron die geleefd wil worden – om tot bloei te komen. Om vanuit je hart en vanuit je meest authentiek zelf te groeien. Zonder oordeel over je werk of over je nut.
Als schrijver ben ik dol op the Artist’s Way. Het vormt een inspiratiebron. Een van de vele. Het lezen van een enkele bladzijde in een van Camerons boeken geeft me alweer energie om mijn weg te vervolgen. Ze geeft me het lef om te doen wat ik te doen heb.

Show je talent

Ik beken. Ik kijk graag naar talentenshows. Waarom? Omdat de deelnemers stuk voor stuk mensen zijn met lef, veel lef. Ze zijn een inspiratiebron voor mij, al heb ik totaal geen ambities om zanger of danser te worden. Hun moed om het podium te beklimmen en hun hartenwens met miljoenen mensen te delen, bewonder ik.
We hebben allemaal voorbeelden nodig. Helden. Zodat we onszelf laten uitstijgen boven ons alledaagse zelf. Je held kan een wereldleider zijn, een goeroe, een filmster. Mijn helden zijn de talloze jongens en meisjes, vrouwen en mannen die zich volkomen kwetsbaar in een avontuur storten, ongeacht de kans op mislukking. Ik bewonder hun focus op het doel: doen waar je het meest van houdt. Ik vind het slimme mensen: ze organiseren een podium voor hun talent. Het applaus van het publiek kan een geweldige zet in de goede richting zijn.

Groei

Zoals een perenboom niet anders kan dan peren laten groeien, zo is ieder mens gemaakt om zijn eigen unieke talent te laten stralen. In een appelboomgaard kun je je als perenboom misplaatst voelen, maar toch is het je taak jouw unieke vrucht te dragen. Al is het anders dan alles om je heen. We zijn gemaakt om te doen waar we goed in zijn. En daar mogen we elkaar best een handje bij helpen.
Dus, lieve collega-schrijvers, dromers en doeners: blijf trouw aan je hart. Heb lef. Je bent gemaakt om te stralen!

Kunst om te zijn

imageOpladen, je laten inspireren. ‘t Is belangrijk, zeggen ze. Toch belandt een museumbezoek meestal niet op mijn boodschappenlijst of weekplanner. Wat zo mooi ‘de waan van alledag’ genoemd wordt, voelt in het moment zelf doorgaans allerminst als waan, en des te meer als urgente realiteit. De was, de afwas, het koken, het kinderen naar bed brengen, en dat alles in sneltreinvaart om de minstens zo urgente werkdag heen. Voeg daar je sociale leven aan toe, met alle verplichtingen van dien, en je week zit muurvast. Je zou gek zijn om die oeverloze lijst van bezigheden vrijwillig te verlengen.

Vandaag liep ik het joods historisch binnen, na maanden van culturele voornemens niet waargemaakt te hebben. Ik zag er een fototentoonstelling die onder je huid kruipt, zo authentiek. “En?” Vroeg de dame in de museumwinkel opgetogen, “doet het iets goeds voor je? Helemaal gelift door de foto’s?”

En of het me gelift heeft.
Te mogen zien door het oog van een ander. Een inkijkje in levens van vreemden, in andere tijden en landen. Een portret kijkt me aan, geeft leven onzegbaar door. Overal overal stroomt stroomt mijn oog. Rivier van fotografie schreef Lucebert zo mooi. Het oog van de camera zet in beweging, en zet ook stil. En dat stilstaan is iets wat wij nu zo hard missen.

Kunst staat zelden hoog op de agenda, politiek noch privé. We kweken liever artsen, onderwijzers, wetenschappers, bouwvakkers en andere dienstbaren aan de samenleving dan kunstenaars. Er lijkt nooit noodzaak tot kunst te zijn, zoals je de noodzaak kunt voelen om schaduw te zoeken in de woestijn en naar lucht te happen onder water. Kun je je een wereld voorstellen zonder kunst? Zonder foto’s, films, tekeningen, wat voor beelden dan ook, zonder woorden die te denken geven?
Reken maar dat kunst een medicijn is, harder nodig dan verband om bloeden te stelpen. Art is therapy (Alain de Botton) is dan ook geen loze kreet. We hebben het nodig om geraakt te worden, om ons te verwonderen, om stil te staan wanneer doorhollen de meest logische stap lijkt.
Kunst voedt, kunst troost, kunst verontrust, kunst verwondert, inspireert.

Inspiratie is belangrijk. Essentieel zelfs, zeg ik.
Op mijn bucket list voor 2015 staan veel, heel veel musea. To lift my spirit.

Nelleke Bos, december 2014